wolność potrzeb wielość poglądów walka charakterów wszystko to na małej powierzchni głowy. skazani na walkę zawieramy rozejm z rumieńcem na twarzy jednym - na dwoje wystarczy
Madame Sophie dniem nudzi się i ziewa, A nocą - oczy jej rosną. Coraz to inny humor przywdziewa igrając strofą miłosną. Euforyczna woń perfum jej loki spowija, jęki wspomnień unoszą się nad nią - Kwiatem przedziwnym zda się Zofija... A jakimż to kwiatem? Niech zgadną. (A.Osiecka)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz